wun­nern auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈvʊ·nɐn/
Verb
Silbentrennung: wun·nern
[1]
Aufbauwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
englisch:
=
wonder
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wun­nern
Partizip Perfekt:
wun­nert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wun­ner
du wun­nerst
he/se/dat wun­nert
wi wun­nert
ji wun­nert
se wun­nert
Imperfekt:
ik wun­ner
du wun­nerst
he/se/dat wun­ner
wi wun­nern
ji wun­nern
se wun­nern
Perfekt:
ik heff wun­nert
du hest wun­nert
he/se/dat hett wun­nert
wi hebbt wun­nert
ji hebbt wun­nert
se hebbt wun­nert
Konjunktiv:
ik wun­ner
du wun­nerst
he/se/dat wun­ner
wi wun­nern
ji wun­nern
se wun­nern
Imperativ:
wun­ner!
wun­nert!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Wunner