anfang­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌfaŋn̩/
Verb
Sülven: an·fang·en
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
starten
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anfang­en
PPP:
anfung­en
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fang­ an
du fang­st an
he/se/dat fang­t an
wi fang­t an
ji fang­t an
se fang­t an
Vergangen Tiet:
ik füng­ an
du füng­st an
he/se/dat füng­ an
wi füng­en an
ji füng­en an
se füng­en an
Perfekt:
ik bün anfung­en
du büst anfung­en
he/se/dat is anfung­en
wi sünd anfung­en
ji sünd anfung­en
se sünd anfung­en
Kunjunktiv:
ik füng­ an
du füng­st an
he/se/dat füng­ an
wi füng­en an
ji füng­en an
se füng­en an
Imperativ:
fang­ an!
fang­t an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + fangen