af­kö­nen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈafˌkøːn̩/
Verb
Silbentrennung: af·kö·nen
[1]
Aufbauwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
afkönen
Partizip Perfekt:
afkunnt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kann af
du kannst af
he/se/dat kann af
wi köönt af
ji köönt af
se köönt af
Imperfekt:
ik kunn af
du kunnst af
he/se/dat kunn af
wi kunnen af
ji kunnen af
se kunnen af
Perfekt:
ik heff afkunnt
du hest afkunnt
he/se/dat hett afkunnt
wi hebbt afkunnt
ji hebbt afkunnt
se hebbt afkunnt
Konjunktiv:
ik kunn af
du kunnst af
he/se/dat kunn af
wi kunnen af
ji kunnen af
se kunnen af
Imperativ:
köön af!
köönt af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af + könen