ke­teln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkɛː·təln/
Verb
Silbentrennung: ke·teln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
dör Anlangen von sensitive Steden von de Huut en Minsch lachen maken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ke­teln
Partizip Perfekt:
ke­telt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ke­tel
du ke­telst
he/se/dat ke­telt
wi ke­telt
ji ke­telt
se ke­telt
Imperfekt:
ik ke­tel
du ke­telst
he/se/dat ke­tel
wi ke­teln
ji ke­teln
se ke­teln
Perfekt:
ik heff ke­telt
du hest ke­telt
he/se/dat hett ke­telt
wi hebbt ke­telt
ji hebbt ke­telt
se hebbt ke­telt
Konjunktiv:
ik ke­tel
du ke­telst
he/se/dat ke­tel
wi ke­teln
ji ke­teln
se ke­teln
Imperativ:
ke­tel!
ke­telt!