ut­schel­len op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈuːtˌʃɛln̩/
Verb
Sülven: ut·schel·len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Vadder hett mi utschellt, dat ik so laat na Huus kamen bün.

Verbformen:

Infinitiv:
utschellen
PPP:
utschellt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schell ut
du schellst ut
he/se/dat schellt ut
wi schellt ut
ji schellt ut
se schellt ut
Vergangen Tiet:
ik schell ut
du schellst ut
he/se/dat schell ut
wi schellen ut
ji schellen ut
se schellen ut
Perfekt:
ik heff utschellt
du hest utschellt
he/se/dat hett utschellt
wi hebbt utschellt
ji hebbt utschellt
se hebbt utschellt
Kunjunktiv:
ik schell ut
du schellst ut
he/se/dat schell ut
wi schellen ut
ji schellen ut
se schellen ut
Imperativ:
schell ut!
schellt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + schellen