utschel­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌʃɛln̩/
Verb
Sülven: ut·schel·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utschel­len
PPP:
utschell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schell ut
du schell­st ut
he/se/dat schell­t ut
wi schell­t ut
ji schell­t ut
se schell­t ut
Vergangen Tiet:
ik schell ut
du schell­st ut
he/se/dat schell ut
wi schel­len ut
ji schel­len ut
se schel­len ut
Perfekt:
ik heff utschell­t
du hest utschell­t
he/se/dat hett utschell­t
wi hebbt utschell­t
ji hebbt utschell­t
se hebbt utschell­t
Kunjunktiv:
ik schell ut
du schell­st ut
he/se/dat schell ut
wi schel­len ut
ji schel­len ut
se schel­len ut
Imperativ:
schell ut!
schell­t ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + schellen