af­möhn auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌmøːy̯n/
Verb
Silbentrennung: af·möhn
[1]
Aufbauwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­möhn
Partizip Perfekt:
af­möht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik möh af
du möhst af
he/se/dat möht af
wi möht af
ji möht af
se möht af
Imperfekt:
ik möh af
du möhst af
he/se/dat möh af
wi möhn af
ji möhn af
se möhn af
Perfekt:
ik heff af­möht
du hest af­möht
he/se/dat hett af­möht
wi hebbt af­möht
ji hebbt af­möht
se hebbt af­möht
Konjunktiv:
ik möh af
du möhst af
he/se/dat möh af
wi möhn af
ji möhn af
se möhn af
Imperativ:
möh af!
möht af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + möhn