anbin­nen in Low German

Pronunciation: /ˈanˌbɪn̩/
verb
Syllabication: an·bin·nen
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
German:

Verbforms:

infinitive:
anbin­nen
past participle:
anbun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik binn an
du binn­st an
he/se/dat binn­t an
wi binn­t an
ji binn­t an
se binn­t an
past:
ik bünn an
du bündst an
he/se/dat bünn an
wi bün­nen an
ji bün­nen an
se bün­nen an
perfect:
ik heff anbun­nen
du hest anbun­nen
he/se/dat hett anbun­nen
wi hebbt anbun­nen
ji hebbt anbun­nen
se hebbt anbun­nen
conjunctive:
ik bünn an
du bündst an
he/se/dat bünn an
wi bün­nen an
ji bün­nen an
se bün­nen an
imperative:
binn an!
binn­t an!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: an + binnen