fast­schru­ven in Low German

Pronunciation: /ˈfastˌʃɾuːm̩/
verb
Syllabication: fast·schru·ven
[1]
peripheral vocabulary
Examples:
Schruuv man onnig fast, dat dat nich wedder apengeiht.

Verbforms:

infinitive:
fast­schru­ven
past participle:
fast­schruuvt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik schruuv fast
du schruuvst fast
he/se/dat schruuvt fast
wi schruuvt fast
ji schruuvt fast
se schruuvt fast
past:
ik schruuv fast
du schruuvst fast
he/se/dat schruuv fast
wi schru­ven fast
ji schru­ven fast
se schru­ven fast
perfect:
ik heff fast­schruuvt
du hest fast­schruuvt
he/se/dat hett fast­schruuvt
wi hebbt fast­schruuvt
ji hebbt fast­schruuvt
se hebbt fast­schruuvt
conjunctive:
ik schruuv fast
du schruuvst fast
he/se/dat schruuv fast
wi schru­ven fast
ji schru­ven fast
se schru­ven fast
imperative:
schruuv fast!
schruuvt fast!
infinitive:
fast­schru­ven
past participle:
fast­schra­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik schruuv fast
du schruuvst fast
he/se/dat schruuvt fast
wi schruuvt fast
ji schruuvt fast
se schruuvt fast
past:
ik schrööv fast
du schröövst fast
he/se/dat schrööv fast
wi schrö­ven fast
ji schrö­ven fast
se schrö­ven fast
perfect:
ik heff fast­schra­ven
du hest fast­schra­ven
he/se/dat hett fast­schra­ven
wi hebbt fast­schra­ven
ji hebbt fast­schra­ven
se hebbt fast­schra­ven
conjunctive:
ik schrööv fast
du schröövst fast
he/se/dat schrööv fast
wi schrö­ven fast
ji schrö­ven fast
se schrö­ven fast
imperative:
schruuv fast!
schruuvt fast!

Etymology:

Compound word constructed from: fast + schruven