Pronunciation: /fəɾˈvɪ·lɐn/
verb
Syllabication: ver·wil·lern
[1]
advanced vocabulary

Verbforms:

infinitive:
verwillern
past participle:
verwillert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik verwiller
du verwillerst
he/se/dat verwillert
wi verwillert
ji verwillert
se verwillert
past:
ik verwiller
du verwillerst
he/se/dat verwiller
wi verwillern
ji verwillern
se verwillern
perfect:
ik bün verwillert
du büst verwillert
he/se/dat is verwillert
wi sünd verwillert
ji sünd verwillert
se sünd verwillert
conjunctive:
ik verwiller
du verwillerst
he/se/dat verwiller
wi verwillern
ji verwillern
se verwillern
imperative:
verwiller!
verwillert!

Etymology:

Compound word constructed from: ver- + wild