to­lö­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɔu̯ˌlœɪ̯m̩/
Verb
Sülven: to·lö·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Dat kannst mi tolöven, ik leeg nich.

Verbformen:

Infinitiv:
to­lö­ven
PPP:
to­löövt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lööv to
du löövst to
he/se/dat löövt to
wi löövt to
ji löövt to
se löövt to
Vergangen Tiet:
ik lööv to
du löövst to
he/se/dat lööv to
wi lö­ven to
ji lö­ven to
se lö­ven to
Perfekt:
ik heff to­löövt
du hest to­löövt
he/se/dat hett to­löövt
wi hebbt to­löövt
ji hebbt to­löövt
se hebbt to­löövt
Kunjunktiv:
ik lööv to
du löövst to
he/se/dat lööv to
wi lö­ven to
ji lö­ven to
se lö­ven to
Imperativ:
lööv to!
löövt to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + löven