afknap­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌknapm̩/
Verb
Sülven: af·knap·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
afbreken
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
afsporen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afknap­pen
PPP:
afknapp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik knapp af
du knapp­st af
he/se/dat knapp­t af
wi knapp­t af
ji knapp­t af
se knapp­t af
Vergangen Tiet:
ik knapp af
du knapp­st af
he/se/dat knapp af
wi knap­pen af
ji knap­pen af
se knap­pen af
Perfekt:
ik heff afknapp­t
du hest afknapp­t
he/se/dat hett afknapp­t
wi hebbt afknapp­t
ji hebbt afknapp­t
se hebbt afknapp­t
Kunjunktiv:
ik knapp af
du knapp­st af
he/se/dat knapp af
wi knap­pen af
ji knap­pen af
se knap­pen af
Imperativ:
knapp af!
knapp­t af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + knappen