Utspraak op Platt: /ˈafˌknapm̩/
Verb
Sülven: af·knap·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afknappen
PPP:
afknappt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik knapp af
du knappst af
he/se/dat knappt af
wi knappt af
ji knappt af
se knappt af
Vergangen Tiet:
ik knapp af
du knappst af
he/se/dat knapp af
wi knappen af
ji knappen af
se knappen af
Perfekt:
ik heff afknappt
du hest afknappt
he/se/dat hett afknappt
wi hebbt afknappt
ji hebbt afknappt
se hebbt afknappt
Kunjunktiv:
ik knapp af
du knappst af
he/se/dat knapp af
wi knappen af
ji knappen af
se knappen af
Imperativ:
knapp af!
knappt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + knappen