dal­drü­cken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈdɔːlˌdɾʏkn̩/
Verb
Sülven: dal·drü·cken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Drück de Klink dal, denn geiht de Döör apen.

Verbformen:

Infinitiv:
daldrücken
PPP:
daldrückt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik drück dal
du drückst dal
he/se/dat drückt dal
wi drückt dal
ji drückt dal
se drückt dal
Vergangen Tiet:
ik drück dal
du drückst dal
he/se/dat drück dal
wi drücken dal
ji drücken dal
se drücken dal
Perfekt:
ik heff daldrückt
du hest daldrückt
he/se/dat hett daldrückt
wi hebbt daldrückt
ji hebbt daldrückt
se hebbt daldrückt
Kunjunktiv:
ik drück dal
du drückst dal
he/se/dat drück dal
wi drücken dal
ji drücken dal
se drücken dal
Imperativ:
drück dal!
drückt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + drücken