drü­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɾʏkn̩/
Verb
Sülven: drü·cken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
hug
Bispelen:
Kaam her un drück diene Oma!

Verbformen:

Infinitiv:
drü­cken
PPP:
drü­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik drück
du drü­ckst
he/se/dat drü­ckt
wi drü­ckt
ji drü­ckt
se drü­ckt
Vergangen Tiet:
ik drück
du drü­ckst
he/se/dat drück
wi drü­cken
ji drü­cken
se drü­cken
Perfekt:
ik heff drü­ckt
du hest drü­ckt
he/se/dat hett drü­ckt
wi hebbt drü­ckt
ji hebbt drü­ckt
se hebbt drü­ckt
Kunjunktiv:
ik drück
du drü­ckst
he/se/dat drück
wi drü­cken
ji drü­cken
se drü­cken
Imperativ:
drück!
drü­ckt!

Etymologie:

Woort afleidt von: Druck