dal­klap­pen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈdɔːlˌklapm̩/
Verb
Sülven: dal·klap·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Klapp maal dienen Kragen dal, de steiht af!

Verbformen:

Infinitiv:
dalklappen
PPP:
dalklappt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klapp dal
du klappst dal
he/se/dat klappt dal
wi klappt dal
ji klappt dal
se klappt dal
Vergangen Tiet:
ik klapp dal
du klappst dal
he/se/dat klapp dal
wi klappen dal
ji klappen dal
se klappen dal
Perfekt:
ik heff dalklappt
du hest dalklappt
he/se/dat hett dalklappt
wi hebbt dalklappt
ji hebbt dalklappt
se hebbt dalklappt
Kunjunktiv:
ik klapp dal
du klappst dal
he/se/dat klapp dal
wi klappen dal
ji klappen dal
se klappen dal
Imperativ:
klapp dal!
klappt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + klappen