af­stahn op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈafˌstɔːn/
Verb
Sülven: af·stahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Sien Ohren staht af.
[3]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Ik will noch en Beer! — Dor stah von af, du büst doch al duun!
[4]
Randwoortschatt
düütsch:
nedderlandsch:
Bispelen:
[5]
Randwoortschatt
Bispelen:
[6]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Schüdd dat Beer man weg. Dat is afstahn, dat drinkt nüms mehr.

Verbformen:

Infinitiv:
afstahn
PPP:
afstahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stah af
du steihst af
he/se/dat steiht af
wi staht af
ji staht af
se staht af
Vergangen Tiet:
ik stünn af
du stünnst af
he/se/dat stünn af
wi stünnen af
ji stünnen af
se stünnen af
Perfekt:
ik heff afstahn
du hest afstahn
he/se/dat hett afstahn
wi hebbt afstahn
ji hebbt afstahn
se hebbt afstahn
Kunjunktiv:
ik stünn af
du stünnst af
he/se/dat stünn af
wi stünnen af
ji stünnen af
se stünnen af
Imperativ:
stah af!
staht af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + stahn