ut­seihn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌzaɪ̯n/
Verb
Sülven: ut·seihn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
sow
düütsch:
Bispelen:
Wi hebbt dit Johr Haver utseiht.

Verbformen:

Infinitiv:
ut­seihn
PPP:
ut­seiht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik seih­ ut
du seihst ut
he/se/dat seiht ut
wi seiht ut
ji seiht ut
se seiht ut
Vergangen Tiet:
ik seih­ ut
du seihst ut
he/se/dat seih­ ut
wi seihn ut
ji seihn ut
se seihn ut
Perfekt:
ik heff ut­seiht
du hest ut­seiht
he/se/dat hett ut­seiht
wi hebbt ut­seiht
ji hebbt ut­seiht
se hebbt ut­seiht
Kunjunktiv:
ik seih­ ut
du seihst ut
he/se/dat seih­ ut
wi seihn ut
ji seihn ut
se seihn ut
Imperativ:
seih­ ut!
seiht ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + seihn