na­wie­sen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈnɔːˌviːzn̩/
Verb
Sülven: na·wie·sen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
en Beleg geven
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
na­wie­sen
PPP:
na­wiest
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wies na
du wiest na
he/se/dat wiest na
wi wiest na
ji wiest na
se wiest na
Vergangen Tiet:
ik wies na
du wiest na
he/se/dat wies na
wi wie­sen na
ji wie­sen na
se wie­sen na
Perfekt:
ik heff na­wiest
du hest na­wiest
he/se/dat hett na­wiest
wi hebbt na­wiest
ji hebbt na­wiest
se hebbt na­wiest
Kunjunktiv:
ik wies na
du wiest na
he/se/dat wies na
wi wie­sen na
ji wie­sen na
se wie­sen na
Imperativ:
wies na!
wiest na!
Infinitiv:
na­wie­sen
PPP:
na­we­sen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wies na
du wis­st na
he/se/dat wis­st na
wi wiest na
ji wiest na
se wiest na
Vergangen Tiet:
ik wees na
du weest na
he/se/dat wees na
wi we­sen na
ji we­sen na
se we­sen na
Perfekt:
ik heff na­we­sen
du hest na­we­sen
he/se/dat hett na­we­sen
wi hebbt na­we­sen
ji hebbt na­we­sen
se hebbt na­we­sen
Kunjunktiv:
ik wees na
du weest na
he/se/dat wees na
wi we­sen na
ji we­sen na
se we­sen na
Imperativ:
wies na!
wiest na!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: na + wiesen