Schin­ner op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɪ·nɐ/
Substantiv
Sülven: Schin·ner
Plural: Schin­ners m de Schin­ner
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: schinnen + -er