Utspraak op Platt: /ˈtɔu̯ˌnɔː·ɡəln/
Verb
Sülven: to·na·geln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
tonageln
PPP:
tonagelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik nagel to
du nagelst to
he/se/dat nagelt to
wi nagelt to
ji nagelt to
se nagelt to
Vergangen Tiet:
ik nagel to
du nagelst to
he/se/dat nagel to
wi nageln to
ji nageln to
se nageln to
Perfekt:
ik heff tonagelt
du hest tonagelt
he/se/dat hett tonagelt
wi hebbt tonagelt
ji hebbt tonagelt
se hebbt tonagelt
Kunjunktiv:
ik nagel to
du nagelst to
he/se/dat nagel to
wi nageln to
ji nageln to
se nageln to
Imperativ:
nagel to!
nagelt to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + nageln