to­na­geln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɔu̯ˌnɔː·ɡəln/
Verb
Sülven: to·na·geln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
to­na­geln
PPP:
to­na­gelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik na­gel to
du na­gelst to
he/se/dat na­gelt to
wi na­gelt to
ji na­gelt to
se na­gelt to
Vergangen Tiet:
ik na­gel to
du na­gelst to
he/se/dat na­gel to
wi na­geln to
ji na­geln to
se na­geln to
Perfekt:
ik heff to­na­gelt
du hest to­na­gelt
he/se/dat hett to­na­gelt
wi hebbt to­na­gelt
ji hebbt to­na­gelt
se hebbt to­na­gelt
Kunjunktiv:
ik na­gel to
du na­gelst to
he/se/dat na­gel to
wi na­geln to
ji na­geln to
se na­geln to
Imperativ:
na­gel to!
na­gelt to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + nageln