Utspraak op Platt: /ˈnɔː·ɡəln/
Verb
Sülven: na·geln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
nageln
PPP:
nagelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik nagel
du nagelst
he/se/dat nagelt
wi nagelt
ji nagelt
se nagelt
Vergangen Tiet:
ik nagel
du nagelst
he/se/dat nagel
wi nageln
ji nageln
se nageln
Perfekt:
ik heff nagelt
du hest nagelt
he/se/dat hett nagelt
wi hebbt nagelt
ji hebbt nagelt
se hebbt nagelt
Kunjunktiv:
ik nagel
du nagelst
he/se/dat nagel
wi nageln
ji nageln
se nageln
Imperativ:
nagel!
nagelt!

Etymologie:

Woort afleidt von: Nagel