op­juu­chen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌjuːxn̩/
Verb
Sülven: op·juu·chen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­juu­chen
PPP:
op­juucht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik juuch op
du juuchst op
he/se/dat juucht op
wi juucht op
ji juucht op
se juucht op
Vergangen Tiet:
ik juuch op
du juuchst op
he/se/dat juuch op
wi juu­chen op
ji juu­chen op
se juu­chen op
Perfekt:
ik heff op­juucht
du hest op­juucht
he/se/dat hett op­juucht
wi hebbt op­juucht
ji hebbt op­juucht
se hebbt op­juucht
Kunjunktiv:
ik juuch op
du juuchst op
he/se/dat juuch op
wi juu­chen op
ji juu­chen op
se juu­chen op
Imperativ:
juuch op!
juucht op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + juuchen