Möh­seg­ger op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈmøːy̯ˌsɛ·ɡɐ/ 🔊︎
Substantiv
Sülven: Möh·seg·ger
Plural: Möh­seg­gers m de Möh­seg­ger
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Neffe, Nichte (ut Sicht von de Möh)
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Möh + seggen + -er