ver­drie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈdɾiːm̩/
Verb
Sülven: ver·drie·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
1945 sünd de Düütschen ut Pommern verdreven worrn.

Verbformen:

Infinitiv:
ver­drie­ven
PPP:
ver­dre­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ver­driev
du ver­drif­fst
he/se/dat ver­drif­ft
wi ver­drievt
ji ver­drievt
se ver­drievt
Vergangen Tiet:
ik ver­dreev
du ver­dreevst
he/se/dat ver­dreev
wi ver­dre­ven
ji ver­dre­ven
se ver­dre­ven
Perfekt:
ik heff ver­dre­ven
du hest ver­dre­ven
he/se/dat hett ver­dre­ven
wi hebbt ver­dre­ven
ji hebbt ver­dre­ven
se hebbt ver­dre­ven
Kunjunktiv:
ik ver­dreev
du ver­dreevst
he/se/dat ver­dreev
wi ver­dre­ven
ji ver­dre­ven
se ver­dre­ven
Imperativ:
ver­driev!
ver­drievt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + drieven