hen­slahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɛnˌslɔːn/
Verb
Sülven: hen·slahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
hen­slahn
PPP:
hen­slahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik slah­ hen
du sleihst hen
he/se/dat sleiht hen
wi slaht hen
ji slaht hen
se slaht hen
Vergangen Tiet:
ik slöög hen
du slöögst hen
he/se/dat slöög hen
wi slö­gen hen
ji slö­gen hen
se slö­gen hen
Perfekt:
ik heff hen­slahn
du hest hen­slahn
he/se/dat hett hen­slahn
wi hebbt hen­slahn
ji hebbt hen­slahn
se hebbt hen­slahn
Kunjunktiv:
ik slöög hen
du slöögst hen
he/se/dat slöög hen
wi slö­gen hen
ji slö­gen hen
se slö­gen hen
Imperativ:
slah­ hen!
slaht hen!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hen + slahn