dalfal­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌfaln̩/
Verb
Sülven: dal·fal·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
Bispelen:
[1] Kaam von de Kant weg, ans fallst du dor noch dal!

Verbformen:

Infinitiv:
dalfal­len
PPP:
dalful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fall dal
du fall­st dal
he/se/dat fall­t dal
wi fall­t dal
ji fall­t dal
se fall­t dal
Vergangen Tiet:
ik füll dal
du füll­st dal
he/se/dat füll dal
wi fül­len dal
ji fül­len dal
se fül­len dal
Perfekt:
ik bün dalful­len
du büst dalful­len
he/se/dat is dalful­len
wi sünd dalful­len
ji sünd dalful­len
se sünd dalful­len
Kunjunktiv:
ik füll dal
du füll­st dal
he/se/dat füll dal
wi fül­len dal
ji fül­len dal
se fül­len dal
Imperativ:
fall dal!
fall­t dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + fallen