Grüp­pel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɾʏ·pəl/
Substantiv
Sülven: Grüp·pel
Plural: Grüp­peln f de Grüp­pel
[1]
Randwoortschatt
nedderlandsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: Grüpp