grüp­peln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɾʏ·pəln/
Verb
Sülven: grüp·peln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:

Verbformen:

Infinitiv:
grüp­peln
PPP:
grüp­pelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik grüp­pel
du grüp­pelst
he/se/dat grüp­pelt
wi grüp­pelt
ji grüp­pelt
se grüp­pelt
Vergangen Tiet:
ik grüp­pel
du grüp­pelst
he/se/dat grüp­pel
wi grüp­peln
ji grüp­peln
se grüp­peln
Perfekt:
ik heff grüp­pelt
du hest grüp­pelt
he/se/dat hett grüp­pelt
wi hebbt grüp­pelt
ji hebbt grüp­pelt
se hebbt grüp­pelt
Kunjunktiv:
ik grüp­pel
du grüp­pelst
he/se/dat grüp­pel
wi grüp­peln
ji grüp­peln
se grüp­peln
Imperativ:
grüp­pel!
grüp­pelt!

Etymologie:

Woort afleidt von: Grüppel