Hoog­holt op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɔu̯çˌhɔlt/
Substantiv
Sülven: Hoog·holt
Plural: Hoog­höl­ter n dat Hoog­holt
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hoog + Holt