Kinds­kind op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkɪndsˌkɪnt/
Substantiv
Sülven: Kinds·kind
Plural: Kin­ners­kin­ner n dat Kinds­kind
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kind + Kind