Klin­ker op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈklɪn·kɐ/
Substantiv
Sülven: Klin·ker
Plural: Klin­kers m de Klin­ker
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: -er