bren­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbɾɛn̩/
Verb
Sülven: bren·nen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
=
burn
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
[4]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
De Lamp brennt noch. Maak ehr man ut.
[5]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
unangenehm Indrück op Sinnen doon
engelsch:
=
burn
düütsch:
Bispelen:
De Medizin brennt op de Tung.
[6]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
[7]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[8]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
=
burn
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
bren­nen
PPP:
brenn­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik brenn
du brenn­st
he/se/dat brenn­t
wi brenn­t
ji brenn­t
se brenn­t
Vergangen Tiet:
ik brenn
du brenn­st
he/se/dat brenn
wi bren­nen
ji bren­nen
se bren­nen
Perfekt:
ik heff brenn­t
du hest brenn­t
he/se/dat hett brenn­t
wi hebbt brenn­t
ji hebbt brenn­t
se hebbt brenn­t
Kunjunktiv:
ik brenn
du brenn­st
he/se/dat brenn
wi bren­nen
ji bren­nen
se bren­nen
Imperativ:
brenn!
brenn­t!