knie­pe­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkniː·pə·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: knie·pe·rig
knieperiger knieperigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:
Bispelen:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Knieper + -ig