Kuus­kel­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkuːsˌkɛln̩/
Substantiv
Sülven: Kuus·kel·len
n dat Kuus­kel­len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kuus + Kellen