mö­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈmøːy̯tn̩/
Verb
Sülven: mö·ten
[1]
Grundwoortschatt
plattdüütsch:
to wat verplicht ween
düütsch:
engelsch:
Bispelen:
Ik mutt nu na Huus.

Verbformen:

Infinitiv:
mö­ten
PPP:
müss­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mutt
du mutt­st
he/se/dat mutt
wi mööt
ji mööt
se mööt
Vergangen Tiet:
ik müss
du müsst
he/se/dat müss
wi müs­sen
ji müs­sen
se müs­sen
Perfekt:
ik heff müss­t
du hest müss­t
he/se/dat hett müss­t
wi hebbt müss­t
ji hebbt müss­t
se hebbt müss­t
Kunjunktiv:
ik müss
du müsst
he/se/dat müss
wi müs­sen
ji müs­sen
se müs­sen
Imperativ:
mööt!
mööt!