kül­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkʏlpm̩/
Verb
Sülven: kül·pen
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kül­pen
PPP:
külpt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik külp
du külpst
he/se/dat külpt
wi külpt
ji külpt
se külpt
Vergangen Tiet:
ik külp
du külpst
he/se/dat külp
wi kül­pen
ji kül­pen
se kül­pen
Perfekt:
ik heff külpt
du hest külpt
he/se/dat hett külpt
wi hebbt külpt
ji hebbt külpt
se hebbt külpt
Kunjunktiv:
ik külp
du külpst
he/se/dat külp
wi kül­pen
ji kül­pen
se kül­pen
Imperativ:
külp!
külpt!

Etymologie:

Woort afleidt von: Külp