weg­puus­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɛçˌpuːstn̩/
Verb
Sülven: weg·puus·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
De Wind hett de Wulken wegpuust.

Verbformen:

Infinitiv:
weg­puus­ten
PPP:
weg­puust
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik puust weg
du puustst weg
he/se/dat puust weg
wi puust weg
ji puust weg
se puust weg
Vergangen Tiet:
ik puust weg
du puustst weg
he/se/dat puust weg
wi puus­ten weg
ji puus­ten weg
se puus­ten weg
Perfekt:
ik heff weg­puust
du hest weg­puust
he/se/dat hett weg­puust
wi hebbt weg­puust
ji hebbt weg­puust
se hebbt weg­puust
Kunjunktiv:
ik puust weg
du puustst weg
he/se/dat puust weg
wi puus­ten weg
ji puus­ten weg
se puus­ten weg
Imperativ:
puust weg!
puust weg!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: weg + puusten