rüg­gels op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾʏ·ɡəls/
Adverb
Sülven: rüg·gels
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
He is rüggels dalfullen.

Etymologie:

Woort afleidt von: Rügg