to­pa­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɔu̯ˌpakn̩/
Verb
Sülven: to·pa·cken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
to­pa­cken
PPP:
to­pa­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pack to
du pa­ckst to
he/se/dat pa­ckt to
wi pa­ckt to
ji pa­ckt to
se pa­ckt to
Vergangen Tiet:
ik pack to
du pa­ckst to
he/se/dat pack to
wi pa­cken to
ji pa­cken to
se pa­cken to
Perfekt:
ik heff to­pa­ckt
du hest to­pa­ckt
he/se/dat hett to­pa­ckt
wi hebbt to­pa­ckt
ji hebbt to­pa­ckt
se hebbt to­pa­ckt
Kunjunktiv:
ik pack to
du pa­ckst to
he/se/dat pack to
wi pa­cken to
ji pa­cken to
se pa­cken to
Imperativ:
pack to!
pa­ckt to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + packen