wran­te­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɾan·tə·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: wran·te·rig
wranteriger wranterigst
[1]
Opbowoortschatt

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wrantern + -ig