an­blie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌbliːm̩/
Verb
Sülven: an·blie·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
De Aven blifft an! Ans freer ik!

Verbformen:

Infinitiv:
an­blie­ven
PPP:
an­ble­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bliev an
du blif­fst an
he/se/dat blif­ft an
wi blievt an
ji blievt an
se blievt an
Vergangen Tiet:
ik bleev an
du bleevst an
he/se/dat bleev an
wi ble­ven an
ji ble­ven an
se ble­ven an
Perfekt:
ik heff an­ble­ven
du hest an­ble­ven
he/se/dat hett an­ble­ven
wi hebbt an­ble­ven
ji hebbt an­ble­ven
se hebbt an­ble­ven
Kunjunktiv:
ik bleev an
du bleevst an
he/se/dat bleev an
wi ble­ven an
ji ble­ven an
se ble­ven an
Imperativ:
bliev an!
blievt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + blieven