utla­chen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌlaxn̩/
Verb
Sülven: ut·la·chen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utla­chen
PPP:
utla­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik la­ch ut
du la­chst ut
he/se/dat la­cht ut
wi la­cht ut
ji la­cht ut
se la­cht ut
Vergangen Tiet:
ik la­ch ut
du la­chst ut
he/se/dat la­ch ut
wi la­chen ut
ji la­chen ut
se la­chen ut
Perfekt:
ik heff utla­cht
du hest utla­cht
he/se/dat hett utla­cht
wi hebbt utla­cht
ji hebbt utla­cht
se hebbt utla­cht
Kunjunktiv:
ik la­ch ut
du la­chst ut
he/se/dat la­ch ut
wi la­chen ut
ji la­chen ut
se la­chen ut
Imperativ:
la­ch ut!
la­cht ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + lachen