ut­schüd­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌʃʏdn̩/
Verb
Sülven: ut·schüd·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wegkippen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­schüd­den
PPP:
ut­schud­dt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schudd ut
du schud­dst ut
he/se/dat schud­dt ut
wi schud­dt ut
ji schud­dt ut
se schud­dt ut
Vergangen Tiet:
ik schudd ut
du schud­dst ut
he/se/dat schudd ut
wi schud­den ut
ji schud­den ut
se schud­den ut
Perfekt:
ik heff ut­schud­dt
du hest ut­schud­dt
he/se/dat hett ut­schud­dt
wi hebbt ut­schud­dt
ji hebbt ut­schud­dt
se hebbt ut­schud­dt
Kunjunktiv:
ik schudd ut
du schud­dst ut
he/se/dat schudd ut
wi schud­den ut
ji schud­den ut
se schud­den ut
Imperativ:
schudd ut!
schud­dt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + schüdden