schüd­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃʏdn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: schüd·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
rafglieden, raflopen laten
düütsch:
Bispelen:
[1] Schüdd den Ammer mit Asch man op 'n Schutthümpel.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
teemlich dull regenen
düütsch:
Bispelen:
[1] Kannst nich vördöör gahn vondaag, dat schüddt vördull.
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Hest du al de Bedddeek schüddt?

Verbformen:

Infinitiv:
schüd­den
PPP:
schüd­dt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schüdd
du schüd­dst
he/se/dat schüd­dt
wi schüd­dt
ji schüd­dt
se schüd­dt
Vergangen Tiet:
ik schüdd
du schüd­dst
he/se/dat schüdd
wi schüd­den
ji schüd­den
se schüd­den
Perfekt:
ik heff schüd­dt
du hest schüd­dt
he/se/dat hett schüd­dt
wi hebbt schüd­dt
ji hebbt schüd­dt
se hebbt schüd­dt
Kunjunktiv:
ik schüdd
du schüd­dst
he/se/dat schüdd
wi schüd­den
ji schüd­den
se schüd­den
Imperativ:
schüdd!
schüd­dt!