präch­tig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈpɾɛ·çtɪç/
Adjektiv
Sülven: präch·tig
prächtiger prächtigst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Mi geiht dat prächtig.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Pracht + -ig