stin­ke­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈstɪn·kə·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: stin·ke·rig
stinkeriger stinkerigst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Ik heff stinkerige Fööt.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: stinken + -ig