verbut­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈbʊtn̩/
Verb
Sülven: ver·but·ten
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
ringer warrn
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dümmer warrn
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verbut­ten
PPP:
ve­r­butt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ve­r­butt
du ve­r­butt­st
he/se/dat ve­r­butt
wi ve­r­butt
ji ve­r­butt
se ve­r­butt
Vergangen Tiet:
ik ve­r­butt
du ve­r­butt­st
he/se/dat ve­r­butt
wi ve­r­but­ten
ji ve­r­but­ten
se ve­r­but­ten
Perfekt:
ik bün ve­r­butt
du büst ve­r­butt
he/se/dat is ve­r­butt
wi sünd ve­r­butt
ji sünd ve­r­butt
se sünd ve­r­butt
Kunjunktiv:
ik ve­r­butt
du ve­r­butt­st
he/se/dat ve­r­butt
wi ve­r­but­ten
ji ve­r­but­ten
se ve­r­but­ten
Imperativ:
ve­r­butt!
ve­r­butt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + butt