Utspraak op Platt: /fəɾˈda·məln/
Verb
Sülven: ver·dam·meln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
He sitt den ganzen Dag bloots rüm un verdammelt sien Tiet.

Verbformen:

Infinitiv:
verdammeln
PPP:
verdammelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik verdammel
du verdammelst
he/se/dat verdammelt
wi verdammelt
ji verdammelt
se verdammelt
Vergangen Tiet:
ik verdammel
du verdammelst
he/se/dat verdammel
wi verdammeln
ji verdammeln
se verdammeln
Perfekt:
ik heff verdammelt
du hest verdammelt
he/se/dat hett verdammelt
wi hebbt verdammelt
ji hebbt verdammelt
se hebbt verdammelt
Kunjunktiv:
ik verdammel
du verdammelst
he/se/dat verdammel
wi verdammeln
ji verdammeln
se verdammeln
Imperativ:
verdammel!
verdammelt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + dammeln