sit­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈzɪtn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: sit·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit oprechten Körper op den Moors rohn
engelsch:
=
sit
düütsch:
=
sitzen
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sik befinnen, an en Oort ween
Bispelen:
[1] Dat Finanzamt sitt in de Bäckerstraat.
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
passen
Bispelen:
[1] De Schoh sitt goot.

Verbformen:

Infinitiv:
sit­ten
PPP:
se­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sitt
du sitt­st
he/se/dat sitt
wi sitt
ji sitt
se sitt
Vergangen Tiet:
ik satt
du satt­st
he/se/dat satt
wi sat­ten
ji sat­ten
se sat­ten
Perfekt:
ik heff se­ten
du hest se­ten
he/se/dat hett se­ten
wi hebbt se­ten
ji hebbt se­ten
se hebbt se­ten
Kunjunktiv:
ik satt
du satt­st
he/se/dat satt
wi sat­ten
ji sat­ten
se sat­ten
Imperativ:
sitt!
sitt!
Infinitiv:
sit­ten
PPP:
se­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sitt
du sitt­st
he/se/dat sitt
wi sitt
ji sitt
se sitt
Vergangen Tiet:
ik seet
du seetst
he/se/dat seet
wi se­ten
ji se­ten
se se­ten
Perfekt:
ik heff se­ten
du hest se­ten
he/se/dat hett se­ten
wi hebbt se­ten
ji hebbt se­ten
se hebbt se­ten
Kunjunktiv:
ik seet
du seetst
he/se/dat seet
wi se­ten
ji se­ten
se se­ten
Imperativ:
sitt!
sitt!