anbie­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌbiːtn̩/
Verb
Sülven: an·bie·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Köder opnehmen
düütsch:
Bispelen:
[1] De Fisch biet goot an.

Verbformen:

Infinitiv:
anbie­ten
PPP:
anbe­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik biet an
du bitt­st an
he/se/dat bitt an
wi biet an
ji biet an
se biet an
Vergangen Tiet:
ik beet an
du beetst an
he/se/dat beet an
wi be­ten an
ji be­ten an
se be­ten an
Perfekt:
ik heff anbe­ten
du hest anbe­ten
he/se/dat hett anbe­ten
wi hebbt anbe­ten
ji hebbt anbe­ten
se hebbt anbe­ten
Kunjunktiv:
ik beet an
du beetst an
he/se/dat beet an
wi be­ten an
ji be­ten an
se be­ten an
Imperativ:
biet an!
biet an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + bieten