vertel­len op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈtɛln̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: ver·tel·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in Wöör schillern
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Vertellst du mi en Geschicht, Opa?
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
verkehrt tellen
düütsch:
Bispelen:
[1] Wenn ik mi nich vertellt heff, denn sünd dat 120 Euro.

Verbformen:

Infinitiv:
vertel­len
PPP:
vertell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik vertell
du vertell­st
he/se/dat vertell­t
wi vertell­t
ji vertell­t
se vertell­t
Vergangen Tiet:
ik vertell
du vertell­st
he/se/dat vertell
wi vertel­len
ji vertel­len
se vertel­len
Perfekt:
ik heff vertell­t
du hest vertell­t
he/se/dat hett vertell­t
wi hebbt vertell­t
ji hebbt vertell­t
se hebbt vertell­t
Kunjunktiv:
ik vertell
du vertell­st
he/se/dat vertell
wi vertel­len
ji vertel­len
se vertel­len
Imperativ:
vertell!
vertell­t!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + tellen